روانشناسی شخصیت چیست؟

چگونه به شخصیت افراد پی ببریم

0 ۳۵

چه چیزی باعث می شود شما این شخصی که هستید، باشید؟ هر شخص ایده ای از نوع شخصیت خود دارد، در صورت سربه هوا، محفوظ بودن، حساس یا پوست کلفت بودن. روانشناسی شخصیت به عنوان تفاوت های فردی در نحوه تفکر، احساس و رفتار تعریف می شود. این حوزه روانشناسی به تفاوت های روانی در افراد و شباهت های موجود در طبیعت انسان می پردازد. از آنجا که این یک زمینه باز با پویایی بسیاری است، سعی خواهیم کرد موضوع را تجزیه کنیم تا بهتر درک شود.

روانشناسی شخصیت چیست؟

شخصیت چنان مفهوم پیچیده ای است که هیچ تعریف خاصی از آن در حوزه روانشناسی وجود ندارد. به طور کلی ، شخصیت مجموعه ای بی نظیر از خصوصیات درون فرد است که برای تأثیرگذاری بر اعتقادات، انگیزه ها، احساسات، رفتارها و حتی محیط تلاش می کند. شخصیت همچنین می تواند به الگوهای گنجانیده افکار، رفتارها و محرک هایی که در طول چرخه زندگی خود ایجاد می شود مراجعه کند تا در نحوه درک دنیای اطراف خود و همچنین اعتقادات، درک خود و نگرش آنها تأثیر بگذارد.

روانشناسی شخصیت یک رشته آکادمیک است که به طور علمی الگوهای شخصیت ها و تغییرات آن را مورد مطالعه قرار می دهد. این شاخه منحصر به فرد از روانشناسی، نظریه های روانشناسی اجتماعی، شناختی، رفتاری و حتی تکاملی را ترسیم می کند. مطالعه شخصیت، با توجه به روانشناسی، طی سالهای متمادی از طریق نظریه های متعدد صورت گرفته است. با این حال، بسیاری از شاخه های اصلی روانشناسی نظریه انحصاری خود را در مورد اینکه شخصیت دقیقا چیست و شکل گیری آن چگونه است، دارند.

نظریه های شخصیت

نظریه های روانشناختی شخصیت بی شمار هستند، با این حال، همه آنها در چارچوب کلی انواع تئوری ها قرار می گیرند که شامل تئوری های صفت، نظریه های نوع، نظریه های روانکاوی، نظریه های رفتارگرایی و نظریه های اومانیستی است. نظریه های دیگری نیز وجود دارند، اما اینها رایج ترین هستند.

  • نظریه صفات بر نوعی از ویژگی های روانشناختی تمرکز می کند که به مرور زمان پایدار هستند. این صفات الگوهای درک و برخورد فردی با دنیای اطراف خود می باشد. صفات برای همه افراد متفاوت است و تمایل دارند بر رفتار یک فرد تأثیر بگذارند.
  • تئوری نوع تمایل دارد که شخصیت را بر اساس مطلق جستجو کند، نه اینکه در درجات مختلف در یک زنجیره مانند تئوری صفت انجام دهد.
  • نظریه روانکاوی توسط زیگموند فروید پایه گذاری شده است. این تئوری ها رفتار انسان را از طریق تعامل بین مؤلفه های مختلف شخصیت توضیح می دهند. نظریه های روانکاوی تضاد و حل و فصل روانی را مشاهده و تحلیل می کنند.
  • تئوری رفتارگرایانه، از بیرون به انسان نگاه می کند و نحوه وقایع و تعاملاتی را که بر رفتار تأثیر می گذارد، بررسی می کند.
  • در نظریه های شناخت اجتماعی، رفتار از طریق انتظارات یا شناخت هدایت می شود. این شناخت ها مربوط به انتظارات و اعتقاداتی است که شخص درباره جهان پیرامون خود، به ویژه افراد در زندگی خود دارد. این نظریه ها بر فرآیندهای شناختی تفکر یا قضاوت تأکید می کنند.
  • نظریه های اومانیستی حول این ایده که مردم دارای اراده آزاد هستند، می چرخند. این نظریه پردازان معتقدند ماهیت ذهنی تجربه هر فرد بر رفتار آنها تأثیر می گذارد و به فرد متکی است تا در مورد این رفتار به نتیجه گیری های خود برسند.
روانشناسی شخصیت
روانشناسی شخصیت

اندازه گیری شخصیت با پنج عامل بزرگ شخصیت

راه‌های زیادی برای اندازه‌گیری شخصیت وجود دارد، اما روانشناسان بیشتر به تلاش برای تقسیم بشریت به گونه‌ ای منظم پرداخته‌ اندآن‌ ها بر پنج صفت شخصیتی تمرکز می‌ کنند. رایج‌ ترین این صفات عبارتند از:

  • گشودگی
  • وظیفه شناسی
  • برون گرایی
  • تطابق پذیری
  • روان رنجوری

پنج عامل بزرگ شخصیت در دهه 1970 توسط دو تیم تحقیقاتی توسعه یافت. این تیم به سرپرستی پاول کاستا و رابرت آر مک کری از مؤسسات ملی بهداشت و وارن نورمن و لوئیس گلدبرگ از دانشگاه میشیگان در آن آربور و دانشگاه اورگان بودند.

پنج عامل بزرگ مؤلفه هایی هستند که شخصیت هر فرد را تشکیل می دهند. یک فرد ممکن است گشودگی و وظیفه شناسی زیادی داشته باشد، یک مقدار متوسط برونگرایی، تطابق پذیری فراوان داشته و اصلا عصبی نباشد. یا ممکن است کسی مخالف، روان رنجور، درونگرا و وظیفه شناس بوده ولی گشودگی نداشته باشد. در ادامه با ویژگی های هر خصوصیت آشنا خواهید شد.

گشودگی:

گشودگی نسبت پذیرش تجربه است. افرادی که از گشودگی بالایی برخوردار هستند، از ماجراجویی لذت می برند. آنها کنجکاو هستند و از هنر، تخیل و چیزهای جدید استقبال می کنند. شعار فرد باز ممکن است “تنوع ادویه زندگی است”.

افراد با گشودگی کم ترجیح می دهند به عادت خود پایبند باشند و از تجربیات جدید خودداری کنند. تغییر شخصیت معمولا یک فرآیند دشوار محسوب می‌شود، اما گشودگی یک ویژگی شخصیتی است که ممکن است در بزرگسالی در معرض تغییر قرار بگیرد.

وظیفه شناسی:

افرادی که وظیفه‌شناس هستند، قابل‌ اعتماد, منظم و دستاورد محور هستند. نمی‌ توانید وظیفه‌ شناسی را در سفری دور دنیا با یک کوله‌ پشتی پیدا کنید؛ وظیفه شناسان برنامه ریزان هستند.

افرادی که وظیفه شناسی پایینی دارند به خودی خود غیر ارادی هستندآن‌ها ممکن است تمایل به بی‌ دقتی داشته باشند. وظیفه‌شناسی یک ویژگی مفید است، زیرا با موفقیت در مدرسه و شغل ارتباط مستقیم دارد.

برون گرایی:

برونگرایی در مقابل درون‌ گرایی، احتمالا شناخته‌ شده‌ ترین پنج عامل بزرگ است. افراد برونگرا اجتماعی و پرحرف هستند و از جمعیت انرژی می‌ گیرند. آن‌ ها تمایل دارند در تعاملات اجتماعی خود جسور و بشاش باشند.

از طرف دیگر، درون گرایان به زمان زیادی برای تنهایی نیاز دارند، شاید به این دلیل که مغز آن‌ ها تعامل اجتماعی را به طور متفاوت پردازش می‌کند. درونگرایان اغلب کمرو هستند. خجالت نشان‌ دهنده ترس از تعاملات اجتماعی و یا ناتوانی در عملکرد اجتماعی است. درون گرایان می‌ توانند در مهمانی‌ ها کاملا جذاب باشند آن‌ ها فقط فعالیت‌ های انفرادی را ترجیح می‌ دهند.

تطابق پذیری:

تطابق پذیری میزان گرمی و مهربانی فرد را اندازه می گیرد. هرچه شخصی رضایت بیشتری داشته باشد، بیشتر دارای اعتماد به نفس است و مفید و دلسوز خواهد بود. افرادی که تطابق پذیری کمی دارند سرد و مشکوک هستند و احتمال همکاری آنها کمتر است.

به نظر می رسد مردانی که از تطابق پذیری بالایی برخوردار هستند، رقصنده های بهتری هستند، حرکت بدن می تواند شخصیت را نشان دهد.

در محل کار، مردان با تطابق پذیری کم در واقع بیشتر از مردان تطابق پذیر درآمد کسب می کنند. اما زنان با عدم تطابق پذیری مزیت حقوقی متفاوتی را نشان نمی دهند و این نشان می دهند که رفتار تطابق پذیری تنها برای مردان سودمند است.

روان رنجوری:

افراد مبتلا به روان رنجوری غالبا نگران هستند و به راحتی در اضطراب و افسردگی فرو می روند. اگر همه چیز به خوبی پیش برود، افراد عصبی دوست دارند چیزهایی را پیدا کنند که نگران آن باشند. در مقابل، افرادی که روان رنجوری پایینی دارند، از نظر عاطفی پایدار و یکدست هستند.

با کمال تعجب، عصبی بودن با بسیاری از پیامدهای بهداشتی بد همراه است. افراد عصبی زودتر می میرند، احتمالا به این دلیل که برای آرامش اعصاب به سمت تنباکو و الکل می روند.

با این وجود، احتمالا خزنده ترین واقعیت در مورد روان رنجوری بودن این است که انگل ها می توانند شما را عصبی کنند. یک مطالعه در سال 2006 نشان داد که عفونت غیر قابل شناسایی توسط انگل توکسوپلاسما گوندی ممکن است افراد را مستعد ابتلا به عصبی بودن کند.

آیا شخصیت تغییر می کند؟

ممکن است. یک مطالعه منتشر شده در ژانویه سال 2017 روانشناسی بولتن، 207 مقاله تحقیقاتی منتشر شده را ترکیب کرد و نشان داد که شخصیت ممکن است از طریق درمان تغییر یابد. محقق مطالعه برنت رابرتز، روانشناس اجتماعی و شخصیتی در دانشگاه ایلینویز گفت: “برای افرادی که می‌ خواهند فردا همسر خود را تغییر دهند، که البته بسیاری از مردم می‌ خواهند این کار را انجام دهند، من امید زیادی به آنها نمی دهم” با این حال، وی ادامه داد: “اگر شما می خواهید روی یک جنبه از خود تمرکز کنید، و تمایل دارید که به طور سیستماتیک به آن بپردازید ، خوش باشید که می توانید آن خصوصیت را تغییر دهید”

بنابراین با توجه به این نکته اگر تصمیم بگیرید که ویژگی را در خود کمرنگ و یا از بین ببرید، امکان آن وجود دارد. اما اینکه بخواهید دیگران را تغییر دهید، ممکن نیست.

روانشناسی شخصیت شاخه ای مهم از روانشناسی است که در درمان بسیاری از مشکلات راهگشاست. اگر در این زمینه تجربه و یا سوالی دارید می توانید با گروه مشاوره سلامت روان نیک همراه در میان بگذارید.

021-28424894

ارسال دیدگاه

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد.