چگونه با بد رفتاری کودکان برخورد کنیم

0 42

والدین و‌ رفتار فرزندان

با کمی توجه به اطراف خود متوجه می شویم که بسیاری از والدین از رفتارهای بد و لجبازی ها و پرخاشگری های کودکان خود بسیار شکایت دارند. در برخی از کودکان این بد رفتاری ها موقت و کوتاه مدت است و در برخی از کودکان این بد رفتاری ها بسیار گسترش یافته و در همه جا خود را نشان می دهد و گاها والدین را دچار مشکلات و مسائل زیادی می کنند.
البته این نکته را مد نظر داشته باشیم که رفتار والدین بر یادگیری و رفتارهای کودکان، تأثیر جدی می گذارد.

به مثال زیر توجه کنید:

فرزندان رفتارشان را خوب انتخاب می کنند ولی والدین با پاسخ دادن به طریقی که باب میل فرزندان است، بدرفتاری ها را تقویت می کنند.

سپهر از پدرش میخواهد که با او بازی کند ولی پدر، از راه رسیده و خسته است و چند تلفن مهم کاری را باید جواب بدهد، پس به او می گوید که خودت بازی کن و سپهر برای خودش شروع به بازی می کند و با تفنگ، دشمن های فرضی خود را می کشد و سر و صدای زیادی را در هنگام بازی دارد. پدر چند بار به او تذکر می دهد که آرام تر بازی کند ولی سپهر مشغول بازی است. در نهایت پدر عصبانی می شود و فریاد می زند و سر و صدای سپهر و پدر فضای خانه را بر می دارد.

پس کودک به هدفش رسیده یعنی:

  1.  پدر احساس آزردگی کرد.
  2. پدر توجه نشان داده، چرا که به سپهر تذکر داده تا رفتارش را اصلاح کند.
  3. سپهر چند لحظه رفتارش را اصلاح کرد. اما برای جلب توجه پدر، یک سری آزار و اذیت دیگر را برنامه ریزی می کند و پدر خوب می داند که هدف سپهر جلب توجه اوست.
  4. و یک رفتار دیگر کودکانه.

هدف کودک شما هر چه که باشد، قدرت نمایی، جلب توجه، تلافی جویی و …، مهم این است که والدین بدانند فرزندان نیازمند احساس تعلق هستند.

شهروز 4 سال دارد. او بسیار فحاشی می کند. در خانه هر حرفی که به او زده می شود، بسیار بی ادبانه پاسخ می دهد. اشیاء را پرتاب می کند. دائماً در حال شلوغ بازی است و با همسالان خود، خوب رفتار نمی کند. در مهمانی ها، بچه های دیگر را بسیار اذیت می کند و در جمع بزرگترها نیز دائماً از حرف های زشت استفاده می کند. مادرش همیشه از رفتار او شرمنده است و گاه آنقدر عصبی می شود که در جمع او را تنبیه و یا دعوا می کند.

پس کودک به هدفش رسیده چرا که:

  1. مادر به شدت دچار خجالت و سپس خشم می شود.
  2. مادر با شهروز دعوا می کند و او را تنبیه می کند.
  3. شهروز نیز متقابلاً دعوا می کند و مادر به خاطر حفظ آبروی خودش در جمع، مجبور به تسلیم می شود.
  4. مادر دیگر خوب می داند که هدف شهروز ریاست است. او می خواهد قدرت نمایی کند.

هدف کودک شما هر چه که باشد، قدرت نمایی، جلب توجه، تلافی جویی و …، مهم این است که والدین بدانند فرزندان نیازمند احساس تعلق هستند.

بد رفتاری و لجبازی و پرخاشگری از راه هایی هستند که فرزندان برای کسب و ارضاء نیازهایشان از آنها استفاده می کنند. البته این موضوع بدان معنا نیست که آنها فکر کنند و برنامه ریزی کنند و به این نتیجه برسند که چون قدرت می خواهم و یا چون می خواهم پدر به من توجه کند، پس باید این طور رفتار کنم و این گونه واکنش نشان دهم. بلکه آنها به مرور متوجه می شوند که در زمانی که رفتارهای بدی دارند توجه والدین را به خود جلب می کنند. آنها این مسائل را با پاسخی که از والدین دریافت می کنند تشخیص می دهند.
این سوال جدی در ذهن بسیاری از والدین ایجاد می شود که «آیا آنها باعث بد رفتاری کودکشان می شوند؟» قطعاً خیر. فرزندان رفتارشان را خوب انتخاب می کنند ولی والدین با پاسخ دادن به طریقی که باب میل فرزندان است، بدرفتاری ها را تقویت می کنند. حال اگر والدین نحوه پاسخ دادن خود را تغییر دهند. کودکان دیگر نمی توانند به اهداف منفی خود دست پیدا کنند.
اگر والدین به روشی متفاوت پاسخ دهند این پیام را به طور تلویحی به فرزندان ارسال می کنند که «نمی خواهیم از بدرفتاری تو پشتیبانی کنیم» و به این ترتیب به کودکان کمک می شود تا رفتارهای مثبت را انتخاب کرده و ادامه دهند.

مثلاً پدر آذردخت می توانست این کار را انجام دهد:

  1. رفتارهای بد آذردخت را نادیده بگیرد به این صورت که حرکات بدن و چهره خود را کنترل کرده و آرام نگه دارد.
  2. به آذردخت حق انتخاب دهد. مثلاً بگوید: اگر می خواهی بازی کنی یا باید آرام باشی یا اینکه اگر می خواهی سر و صدا را ادامه دهی به اتاق دیگری بروی، تصمیم با خود توست.
  3. در صورت موافقت آذردخت پدر بعداً با او بازی کند یا زمانی که رفتار مثبتی دارد به او توجه نشان دهد.

مادر شهروز نیز می توانست این گونه واکنش دهد:

  1. مادر می توانست نه خشمگین شود و نه احساس خجالت را در چهره نشان دهد، بلکه وقتی شهروز شروع به بدرفتاری می کند کلاً سکوت کند و اتاق را ترک نماید.
  2. در موقعیتی که اوضاع خوب است و مشکلی خاص در میان نیست در مورد رفتارهای بدش با او صحبت کند و برنامه های تشویق و محرومیت را در آن زمان ها با کودکش در میان بگذارد.

 

شما والدین گرامی که با رفتارهای بد کودکتان مواجه هستید باید بدانید که انجام رفتارهای غیرمنتظره، کار دشواری است. یعنی درک چگونگی احساس شما و این کار ساده ای نیست. شما باید دیدگاهتان را عوض کنید تا بتوانید به شکلی دیگر رفتار کنید.

ارسال دیدگاه

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد.

تماس با ما
close slider

تلفن : 28424894-021

آدرس : سهروردی، آپادانا