چطور با کودکانی که از همسالانش کتک می خورند برخودر کنیم؟

کت خوردن کودک از همسالان

0 196

کودکان در تنظیم روابطشان با هم سن وسالان خود دو دسته اند، دسته اول

کسانی که از دوستان خود کتک می خورند

این نوع کودکان هر از چند گاهی برای والدین خود احساس نگرانی بوجود می آورند زیرا والدین دوست دارند علاوه بر داشتن فرزند مودب، بتواند از حق خودش دفاع کنند. و دسته دوم

کودکانی که حالت تهاجمی دارند و کتک می زنند

صرف نظر از اینکه کودکی مهاجم باشد یا تسلیم، والدین او سعی می کنند رفتارش را اصلاح کنند زیرا نگران هستند که اگر رفتار ناشایست یک پسر بچه دو ساله اصلاح نشود، در سن سی سالگی نیز به همان گونه، رفتار کند.

برخی از ویژگی های تهاجمی یا انفعالی، همراه با رشد اجتماعی کودکان تغییر می کند، والدین می توانند با راهنمایی های توام با ملایمت، به کودکان بیاموزند که از خود دفاع کنند یا خشم خود را کنترل نمایند.

اگر دعوایی بین فرزند شما و دوستانش روی داد، بجای اینکه از دوستان او خشمگین شوید، سعی کنید به فرزند خود کمک کنید تا راه حل هایی مسالمت آمیز برای حل مشکل خود بیابد.

وقتی کودک بفهمد که به جای فرار کردن از دست دوستش که قصد کتک زدن او را داشته، می تواند با وی قطع رابطه کند، این معنی برای اون تداعی می شود که با حفظ استقلال خود، عدم وابستگی خود را به دوستش نشان دهد. در طول زمان رفتار خشنونت آمیز طرف مقابل به دلیل از دست دادن همبازیش از بین خواهد رفت.

نکات کلیدی در مواجهه با کودک کتک خور

روانشناسان معتقدند که ارتباطی مستقیم میان کتک زدن و تنبیه بدنی کودکان و مهاجم شدن آنها وجود دارد. برخورد منطقی و حرف زدن با کودک و استفاده نکردن از تنبیه بدنی و به جای آن استفاده از تکنیک محروم کردن از یک مسئله خوشایند رفتار تهاجمی آنها را آرام خواهد کرد.

کودکانی که والدین آنها برخوردی استدلالی و توضیحی با آنها دارند و با آنها صحبت میکنند، معمولا در برقراری ارتباط با دوستان خود موفق ترند، زیرا می دانند که چگونه مذاکره کنند و مذاکره کنند و مشاجرات را به شیوه ای مسالمت آمیز برطرف سازند.

کتک خوردن کودک از همسالان
کتک خوردن کودک از همسالان

تمامی کودکان، صرف نظر از اینکه مهاجم باشند یا تسلیم، به تشویق نیاز دارند تا بتوانند رفتار خود را اصلاح کنند. به همه افراد خانواده تذکر دهید تا این نکته را در برخورد با فرزندتان رعایت کنند و رفتارهای درست کوک را تشوبق نمایند و به کودک در زمانهایی که بدون خشونت مسئله خود را حل میکند توجه نشان دهند .

کودک کتک زننده را نادیده بگیرید و بیشتر توجه خود را به کودک کتک خورده معطوف کنید. در این صورت کودک مهاجم برای رفتارش پاداشی نخواهد گرفت.

محروم کردن کودک مهاجم از فعالیت مورد علاقه اش، می تواند یک تنبیه موثر باشد. به شرط آنکه علت محروم شدن را برای او توضیح دهید.

به کودک نباید کتک زدن و دعوا را یاد داد و باید به او توضیح داد که خشونت روش مناسبی برای حل مشکلات او نیست و خشونت و کتک زدن دوستش نه تنها کار درستی نیست که میتواند خطرناک باشد و به دوستش آسیب جدی وارد کند.

و اما برای اینکه دفاع کردن را به فرزندتان آموزش دهید باید به او بگویید که وقتی کسی به او حمله کرد فورا فرد بزرگتری را در جریان قرار دهد و محکم به فرد مهاجم بگوید:

تو دیگر دوست من نیستی و من با تو بازی نخواهم کرد

اگر کودک به تنهایی موفق به اتمام دعوا نشد، شما می توانید با کودکی که او را کتک زده مستقیم صحبت کنید. بهترین روش، بیان این جمله است: «اگر دست از کار زشتت برنداری، با من طرف خواهی بود» کودک تا 8 ،7 سالگی معمولا به حمایت والدین نیاز دارد و باید بفهمد که می تواند روی کمک آنها حساب کند. به این ترتیب اعتماد به نفس او بالاتر می رود و در دعواهای بعدی مقاوم تر خواهد بود. کودک عزیز است و تربیت کودک عزیز تر.

ارسال دیدگاه

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد.