آغوش درمانی

0 60

نوع خاصی از لمس درمانی

لمس شروع ارتباط نوزاد انسان با دنیای خارج است که به آن قدم می گذارد. حواس پنج گانه از اولین ابزارهای ارتباطی او با دیگران است. پس حس لامسه کاربرد زیادی را برای نوزاد دارد. نوزاد انسان ، لطافت، گرمی، سردی، درد، فشار، راحتی، آسایش و بسیاری از حالات جسمی و حتی عاطفی و احساسی را از طریق حس لامسه دریافت می کند. کسانی که در دوران نوزادی و کودکی دچار محرومیت حسی شده اند، و کمتر در آغوش گرفته شده اند و کمتر نوازش شده اند در بزرگسالی به سختی قادرند عواطف خود را نشان دهند و به نظر دیگران افرادی سرد و بی روح می نمایند.

نوزادانی که از این موهبت محروم بوده اند در بزرگسالی هم با کلام و هم بدون کلام نمی توانند با خود و دیگران ارتباط برقرار کنند و لمس از جمله ابزارهای ارتباط غیرکلامی است.

هلن کولتون(Helen Colton)مولف کتاب لمس، عقيده خود را در خصوص ضرورت توجه به سيستمهاي لمس و عملكردهاي بيولو‍ژيك ابراز مي دارد که ما از همان آغاز زندگی دانش و خرد کسب کرده ایم و به انسان های دانائی تبدیل شده ایم. اکنون آنقدر دانش نوین در اختیار داریم که بتوانیم به ابعاد جدیدمان ، در مقام انسان های بیولوژیک (homo bioloicus)، توجه کنیم. ارگانیسم بیولوژیک ما برای عمل کردن در حد اعلای خود – حداکثر شادی و لذت – به چه چیزی احتیاج دارد؟ شواهد علمی حاکی است که “لمس کردن” یا “تماس انسانی” یکی از قدرتمندترین و پايه اي ترين نیازهاي بشر است لمس یا نوازش یکی از بهترین راههای دادن احساس آرامش به نوزاد و حتی افراد بزرگسال است و موجود انسان – که ترکیبی از گونه های فهیم و انسان های بیولوژیک است – برای برقراری تماس با دنیا و کسب لذت و سلامت در آن از قدرت لمس استفاده می کند و آن را در خدمت پرورش جامعه می گیرد.

در آغوش گرفتن پاسخی طبیعی و غریزی از روی عاطفه ، مهر و محبت، احتیاج و شادی است.

لمس کردن و لمس شدن نه تنها خوشایند بلکه نوعی نیاز است. تحقیقات علمی این نظریه را ، که تحریک با لمس و نوازش برای سلامت عاطفی و روانی و جسمی هر فرد لازم میباشد ، تایید می کند.

لمس درمانی و در آغوش گرفته شدن و نوازش و يا تقويت سيستم حس لمس یکی از ابزارهای اصلی درمان محسوب می شود. لمس کردن به تسکین درد و کاهش اضطراب و افسردگی کمک می کند ، اراده بیمار را برای زندگی تقویت می کند و همچنین به نوزادان نارسی که در دستگاه های ویژه( انکوباتور) از لمس محروم می مانند کمک میکند که رشد کنند.

آزمایش های گوناگون نشان داده اند که مهمترين فوائد و خاصيتهاي اثبات شده براي لمس عبارتند از:

  1. موجب می شود که ما به خودمان و محیطمان احساس بهتری پیدا کنیم.
  2. تاثیر مثبتی بر رشد زبان و هوش و اعتماد به نفس کودکان می گذارد.
  3. عزت نفس در کودک به وجود می آورد.
  4. تنش و فشار عصبي را کاهش می دهد.
  5. حضور فیزیکی والد و فرزند را در کنار هم تایید می کند.
  6. موجب تغییرات فیزیولوژیکی چشمگیر در لمس کننده(toucher) و لمس شونده(touched) می شود.

لمس ، شکل های گوناگونی دارد که یک نوع آن در آغوش گرفتن است و نقش موثری در کسب سلامتی و بهبودی بازی می کند.

ماهیت و مبنای فیزیولوژیکی بغل کردن:

ریشه فعل “بغل کردن” (hugging) ظاهرا به فعل اسکاندیناوی قدیمی Hugga، به معنی آرامش دادن و نوازش کردن، برمی گردد؛ مانند مادری که فرزندش را بغل می کند. محققان در دهه 1970 ، درباره مواد شیمیایی به نام “اندورفین ها” که در خون و سیستم اعصاب وجود دارد ، پژوهش هایی انجام دادند. اندورفین ها موادی شبه مورفینی هستند که درد را تسکین می دهند و موجب می شوند احساس شادابی و لذت و سر خوشی کنیم . بررسی ها حاکی است که این آرامش دهنده های طبیعی و خواب آورهای طبیعی ، که مغز و دستگاه اعصاب آن را تولید می کنند، هنگامی که یکدیگر را در آغوش می گیریم افزایش می یابند.

ظاهرا در مغز ناحیه ای وجود دارد که در پاسخ به محرک های لمسی رشد می کند، اگر کودکی به قدر کافی لمس نشود قسمتی از مغزش پژمرده می شود و سیستم ایمنی بدن او آسیب می بیند.

در آغوش گرفتن نوزا در شروع زندگی سبب می شود که او در بزرگسالی بتواند عشق بورزد. بچه هایی که بدون بغل شدن بزرگ می شوند در بزرگسالی نمی توانند به دیگران عشق بورزند و ممکن است به افرادی روان دردمند(Psychopath) یا جامعه دردمند(Sociopath) تبدیل شوند یا به شکل بیمارگونه ای رشد کنند.

 

منبع:

آغوش درمانی (گونه ها و کاربردها). کاتلین کیتینگ- ویلیام کاین.

ارسال دیدگاه

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد.

تماس با ما
close slider

تلفن : 28424894-021

آدرس : سهروردی، آپادانا